Dinsdag eindelijk met de flow cytometrie gewerkt! Ik ben nu zo’n beetje in week 8 van mijn stage, maar het apparaat waar ik hiermee geacht wordt te werken heb ik dinsdag pas voor het eerst kunnen gebruiken, althans, met de Tregs en nog niet met Th17.

Zoals hier wel meer dingen niet zo vlot gaan heeft ook mijn onderzoek ernstig gemerkt dat dingen hier wat trager gaan dan in Holland. Zo was de stekker van het betreffende apparaat een keer kapot, een nieuwe moest worden ingevlogen uit België. Ook werd het apparaat opnieuw ingesteld zodat het weer goed werkt, duurde ook een week. Daarnaast moeten ook speciale kits waarmee ik mijn Th17 cellen wil gaan aantonen arriveren en dat is tot op heden nog steeds niet gebeurd.

Dinsdag is Iris vertrokken terug naar Nederland. Ze liet de auto met een lege tank achter dus ga ik vanuit het Sehos in de spits naar de benzinepomp. Er staan enorme rijen en tranquilo als ik hier ben geworden sluit ik rustig achteraan. Hier op Curacao parkeer je eerst je auto naast de pomp, vervolgens ga je betalen (bijv. 50 naf pomp 6) en vervolgens tank je de auto vol. Dus als de mevrouw voor mij bezig is met tanken besluit ik vast naar de kassa te lopen om meteen te kunnen betalen als zij klaar is. In de rij bij de kassa wordt er gevraagd welke auto van mij is. Wanneer ik zeg dat die kleine witte bij pomp 6 van mij is zijn mensen verbaasd en enthousiast, ze vinden het oprecht zó slim van me dat ik alvast naar de kassa ben gelopen en niet in m’n auto zit te wachten tot ik hem naast de pomp kan zetten. Efficiëntie kennen ze hier niet.